
بسیاری از والدین زمانی نگران میشوند که فرزندشان با شنیدن جمله «بیا کمی بنویسیم» یا «تکالیفت را انجام بده» بیحوصله میشود، مداد را کنار میگذارد یا بهانههای مختلفی برای فرار از نوشتن پیدا میکند. بعضی از کودکان هنگام نقاشی یا نوشتن خیلی زود خسته میشوند، برخی مدام از درد دست شکایت میکنند و بعضی دیگر ترجیح میدهند هر فعالیت دیگری انجام دهند، اما سراغ دفتر و مداد نروند.
نکته مهم این است که فرار از نوشتن همیشه به معنای تنبلی یا بیعلاقگی کودک نیست. در بسیاری از موارد، این رفتار نشانه وجود یک مشکل پنهان در مهارتهای حرکتی، شناختی یا پردازش اطلاعات است. زمانی که نوشتن برای کودک سخت و خستهکننده باشد، طبیعی است که از انجام آن اجتناب کند.
در این مقاله بررسی میکنیم چرا بعضی از کودکان از نوشتن فرار میکنند، چه زمانی این موضوع طبیعی است و در چه شرایطی بهتر است از خدمات تخصصی کاردرمانی کمک بگیریم.
در سنین پایین، بسیاری از کودکان ترجیح میدهند بازی کنند تا اینکه مداد به دست بگیرند. بنابراین اگر یک کودک چهار یا پنج ساله علاقه زیادی به نوشتن نداشته باشد، همیشه جای نگرانی نیست.
اما اگر کودک:
هنگام نقاشی نیز مقاومت میکند.
از رنگآمیزی فرار میکند.
انجام تکالیف مدرسه برایش بسیار دشوار است.
بعد از چند دقیقه نوشتن خسته میشود.
مدام از درد دست شکایت میکند.
بهتر است علت این موضوع دقیقتر بررسی شود.
فرار از نوشتن معمولاً یک علت واحد ندارد و ممکن است چند عامل به طور همزمان در آن نقش داشته باشند.
یکی از شایعترین دلایل، ضعف در مهارتهای حرکتی ظریف است.
اگر عضلات انگشتان، دست و مچ به اندازه کافی قوی نباشند، کودک برای کنترل مداد انرژی زیادی مصرف میکند. در نتیجه نوشتن برای او به فعالیتی خستهکننده تبدیل میشود.
کودکانی که در بستن دکمه لباس، استفاده از قیچی، نخ کردن مهره یا گرفتن صحیح مداد مشکل دارند، ممکن است هنگام نوشتن نیز با دشواری روبهرو شوند.
گاهی مشکل اصلی فقط نحوه گرفتن مداد است.
اگر کودک مداد را با فشار زیاد، با مشت یا به شکل نامناسب در دست بگیرد، عضلات دست خیلی زود خسته میشوند و کودک از ادامه نوشتن اجتناب میکند.
اگر هنوز مقاله «چگونه مداد را درست در دست بگیریم؟» را مطالعه نکردهاید، پیشنهاد میکنیم آن را نیز بخوانید.
نوشتن نیازمند هماهنگی دقیق بین چشم و دست است.
اگر کودک نتواند حرکات دست خود را با آنچه میبیند هماهنگ کند، نوشتن برایش دشوار خواهد بود.
این کودکان معمولاً:
خارج از خطوط مینویسند.
رنگآمیزی نامنظم دارند.
اشکال را به سختی کپی میکنند.
دستخط نامرتبی دارند.
برای آشنایی بیشتر میتوانید مقاله «چگونه کاردرمانی میتواند به بهبود هماهنگی چشم و دست در کودکان کمک کند؟» را مطالعه کنید.
نوشتن تنها یک فعالیت حرکتی نیست.
کودک باید همزمان:
به شکل حروف توجه کند.
فاصله کلمات را رعایت کند.
مداد را کنترل کند.
به صحبت معلم گوش دهد.
اگر توجه و تمرکز کافی وجود نداشته باشد، نوشتن بسیار دشوارتر خواهد شد و کودک ترجیح میدهد از آن فرار کند.
در برخی کودکان، مشکل نوشتن به اختلالات یادگیری مربوط میشود.
ممکن است کودک:
حروف را جابهجا بنویسد.
جهت حروف را اشتباه بنویسد.
در یادگیری نوشتن کندتر از همسالان باشد.
این کودکان معمولاً به ارزیابی تخصصی نیاز دارند تا علت دقیق مشکل مشخص شود.
گاهی کودک از نوشتن فرار میکند، نه به این دلیل که نمیتواند بنویسد، بلکه چون از اشتباه کردن میترسد.
اگر کودک مرتب مورد انتقاد قرار بگیرد یا با دیگران مقایسه شود، ممکن است اعتمادبهنفس خود را از دست بدهد و از هر فعالیت نوشتاری دوری کند.
بسیاری از والدین تصور میکنند تنها انگشتان در نوشتن نقش دارند، در حالی که عضلات شانه، بازو و تنه نیز برای حفظ وضعیت مناسب بدن هنگام نوشتن ضروری هستند.
اگر این عضلات ضعیف باشند، کودک:
روی میز خم میشود.
مدام وضعیت خود را تغییر میدهد.
خیلی زود احساس خستگی میکند.
یکی از بزرگترین اشتباهات این است که فرار کودک از نوشتن را به تنبلی نسبت دهیم.
اگر کودک در فعالیتهایی مانند:
هم انگیزه کمی دارد یا زود خسته میشود، احتمالاً مشکل او فراتر از بیعلاقگی است.
اما اگر کودک ساعتها با اسباببازیهای ظریف بازی میکند و فقط از انجام تکالیف مدرسه فرار میکند، بهتر است عوامل دیگری مانند اضطراب، روش آموزش یا شرایط محیطی نیز بررسی شوند.
بعضی رفتارهای والدین میتواند باعث شود کودک بیشتر از نوشتن فاصله بگیرد.
از جمله:
مجبور کردن کودک به نوشتن طولانیمدت
مقایسه با خواهر، برادر یا همکلاسیها
تمرکز بیش از حد روی زیبایی دستخط
سرزنش کردن کودک
اصلاح مداوم نوشتهها
نادیده گرفتن خستگی دست کودک
بهتر است تمرینهای نوشتاری کوتاه، متنوع و همراه با تشویق باشند تا کودک احساس موفقیت کند.
اگر کودک از نوشتن فرار میکند، اولین قدم این است که علت اصلی را پیدا کنیم. بسیاری از والدین تصور میکنند باید زمان بیشتری را به تمرین نوشتن اختصاص دهند، در حالی که گاهی تمرین مستقیم نوشتن نتیجه معکوس دارد.
برای افزایش علاقه کودک میتوانید:
هدف این است که کودک احساس کند نوشتن بخشی از بازی و یادگیری است، نه یک فعالیت استرسزا.
بسیاری از مهارتهای موردنیاز برای نوشتن را میتوان بدون استفاده از مداد تقویت کرد.
برخی بازیهای مفید عبارتاند از:
این فعالیتها باعث تقویت عضلات انگشتان، افزایش دقت، هماهنگی چشم و دست و کنترل حرکات ظریف میشوند و کودک را برای نوشتن آمادهتر میکنند.
برای تمرینهای بیشتر، مطالعه مقاله «کاردرمانی در خانه؛ راهنمای تمرینهای ساده برای کودکان با نیازهای ویژه» را پیشنهاد میکنیم.
اگر کودک شما چند مورد از نشانههای زیر را دارد، بهتر است موضوع را جدیتر بررسی کنید.
✅ از نوشتن یا نقاشی اجتناب میکند.
✅ هنگام نوشتن زود خسته میشود.
✅ مداد را با فشار زیاد یا به شکل نامناسب در دست میگیرد.
✅ دستخط بسیار نامرتب یا ناخوانا دارد.
✅ انجام تکالیف مدرسه برایش استرسزا است.
✅ در استفاده از قیچی یا رنگآمیزی نیز مشکل دارد.
✅ هنگام نوشتن مرتب وضعیت بدن خود را تغییر میدهد.
✅ از درد انگشتان یا مچ دست شکایت میکند.
وجود چند مورد از این علائم میتواند نشان دهد که کودک به ارزیابی تخصصی نیاز دارد.
اگر فرار از نوشتن بیش از چند ماه ادامه پیدا کند، بر عملکرد تحصیلی کودک تأثیر بگذارد یا با مشکلات دیگری مانند ضعف تمرکز، بدخطی، هماهنگی پایین چشم و دست یا مهارتهای حرکتی ضعیف همراه باشد، بهتر است ارزیابی تخصصی انجام شود.
مداخله زودهنگام معمولاً باعث میشود کودک با اعتمادبهنفس بیشتری مهارتهای نوشتاری را یاد بگیرد و از بروز مشکلات بزرگتر در سالهای بعد جلوگیری شود.
در تجربه درمانگران مرکز توانبخشی نسیم، بسیاری از کودکانی که به دلیل «فرار از نوشتن» مراجعه میکنند، در واقع از خود نوشتن فرار نمیکنند؛ بلکه از سختی انجام آن اجتناب میکنند.
پس از ارزیابی تخصصی، معمولاً مشخص میشود که عواملی مانند ضعف مهارتهای حرکتی ظریف، هماهنگی چشم و دست، کنترل وضعیت بدن، توجه و تمرکز یا حتی مشکلات پردازش حسی در این موضوع نقش دارند.
به همین دلیل، در کاردرمانی تنها روی نوشتن تمرکز نمیشود، بلکه ابتدا علت اصلی مشکل شناسایی شده و سپس برنامه درمانی متناسب با شرایط هر کودک طراحی میشود.
اگر فرزند شما از نوشتن، نقاشی یا انجام تکالیف مدرسه اجتناب میکند، بهتر است پیش از آنکه این مشکل بر اعتمادبهنفس یا روند یادگیری او تأثیر بگذارد، ارزیابی تخصصی انجام شود.
مرکز توانبخشی نسیم با ارائه خدمات تخصصی کاردرمانی کودکان، کاردرمانی ذهنی، گفتاردرمانی و ارزیابی مهارتهای یادگیری به خانوادههای ساکن یافتآباد، شهرک ولیعصر، جنوب غرب تهران، مناطق ۱۷ و ۱۸ تهران خدمات ارائه میدهد.
بسیاری از مراجعان این مرکز از محلههای فلاح، شادآباد، شمشیری، آذری، نعمتآباد، مهرآباد، امامزاده حسن و محدوده تولیددارو برای دریافت خدمات تخصصی مراجعه میکنند. اگر به دنبال کاردرمانی یافتآباد، کاردرمانی شهرک ولیعصر، کاردرمانی منطقه ۱۷، کاردرمانی منطقه ۱۸، کاردرمانی جنوب غرب تهران، گفتاردرمانی یافتآباد یا گفتاردرمانی شهرک ولیعصر هستید، دریافت ارزیابی تخصصی میتواند اولین قدم برای شناسایی دقیق نیازهای کودک و طراحی برنامه درمانی مناسب باشد.
فرار کودک از نوشتن همیشه نشانه تنبلی یا بیعلاقگی نیست. گاهی این رفتار، راهی است که کودک برای فرار از فعالیتی دشوار و خستهکننده انتخاب میکند. ضعف مهارتهای حرکتی ظریف، گرفتن نادرست مداد، هماهنگی پایین چشم و دست، مشکلات توجه و تمرکز یا اختلالات یادگیری، همگی میتوانند در ایجاد این مشکل نقش داشته باشند.
شناسایی علت اصلی، استفاده از بازیها و تمرینهای مناسب و در صورت نیاز، دریافت خدمات تخصصی کاردرمانی میتواند به کودک کمک کند تا با اعتمادبهنفس بیشتری نوشتن را یاد بگیرد و از انجام فعالیتهای مدرسه لذت ببرد.