
بعضی کودکان هنوز چند دقیقه از شروع تکلیفشان نگذشته، مداد را روی میز میگذارند و میگویند:
«خسته شدم.»
گاهی کودک مرتب از جای خود بلند میشود، بهانه میآورد، به اطراف نگاه میکند یا انجام تکلیف را به تعویق میاندازد.
در چنین شرایطی ممکن است والدین تصور کنند کودک بیحوصله، تنبل یا کمتمرکز است.
اما همیشه اینطور نیست.
برای بعضی کودکان، نوشتن و انجام تکالیف مدرسه واقعاً فعالیتی پرزحمت است. کودک ممکن است برای کنترل مداد، حفظ وضعیت بدن، فکر کردن به شکل حروف، رعایت فاصلهها و همزمان دنبال کردن دستور معلم انرژی زیادی مصرف کند.
منابع کاردرمانی کودکان نیز اشاره میکنند که بعضی کودکان هنگام نوشتن دچار خستگی میشوند و تنظیم مناسب میز و صندلی، استراحتهای منظم و ایجاد شرایط مناسب میتواند به آنها کمک کند. (Bedfordshire Luton Children's Health)
بنابراین قبل از اینکه به کودک بگوییم «بیشتر تلاش کن»، بهتر است بفهمیم دقیقاً چه چیزی باعث خستگی او میشود.
خستگی همیشه با گفتن «دستم خسته شده» مشخص نمیشود.
ممکن است کودک:
مدام مداد را زمین بگذارد.
از جای خود بلند شود.
روی میز خم شود.
سرش را روی دستش بگذارد.
مرتب جای نشستن خود را تغییر دهد.
سرعت نوشتنش کم شود.
بعد از چند خط دستخطش نامرتبتر شود.
از انجام تکلیف فرار کند.
بگوید دست یا انگشتانش درد میکند.
بهانههای مختلف برای توقف کار بیاورد.
برای یک تکلیف کوتاه، زمان بسیار زیادی صرف کند.
اگر این رفتارها مرتب تکرار میشوند، بهتر است فقط روی «تمام کردن تکلیف» تمرکز نکنیم.
این دو نوع خستگی ممکن است شبیه هم به نظر برسند، اما علت متفاوتی دارند.
در این حالت کودک ممکن است بگوید:
«دستم درد میکنه.»
یا:
«انگشتام خسته شده.»
نشانههای دیگر میتواند شامل گرفتن محکم مداد، فشار زیاد روی کاغذ و افت کیفیت دستخط باشد.
در این حالت ممکن است کودک از نظر جسمی مشکلی نداشته باشد، اما نمیتواند مدت زیادی روی فعالیت تمرکز کند.
مثلاً:
مدام حواسش پرت میشود.
به اطراف نگاه میکند.
سؤالهای نامرتبط میپرسد.
بین فعالیتها جابهجا میشود.
دستورها را فراموش میکند.
البته این دو حالت میتوانند همزمان نیز وجود داشته باشند.
نوشتن یک فعالیت ساده به نظر میرسد، اما کودک باید حرکات ظریف انگشتان و دست را بهطور مداوم کنترل کند.
اگر کودک هنوز مهارتهای حرکتی ظریف کافی نداشته باشد، ممکن است برای نوشتن انرژی بیشتری مصرف کند.
این موضوع میتواند باعث شود کودک خیلی زود خسته شود.
اگر علاوه بر نوشتن، در فعالیتهایی مثل قیچی کردن، بستن دکمه، لگو یا کاردستی نیز مشکل دارد، بهتر است مهارتهای حرکتی ظریف او بررسی شوند.
برای مطالعه بیشتر:
مهارتهای پیشنیاز نوشتن در کودکان
یکی از دلایل رایج خستگی دست، گرفتن بیش از حد محکم مداد است.
به دست کودک نگاه کنید.
آیا انگشتانش سفت شدهاند؟
آیا مداد را تقریباً فشار میدهد؟
آیا نوشته خیلی پررنگ است؟
آیا پشت کاغذ رد عمیق مداد دیده میشود؟
اگر پاسخ مثبت است، ممکن است فشار زیاد روی مداد باعث افزایش خستگی شود.
برای اطلاعات بیشتر درباره این موضوع میتوانید مقاله:
چرا دست کودک هنگام نوشتن زود خسته میشود؟
را مطالعه کنید.
اگر کودک روی صندلی بسیار بزرگ نشسته باشد و پاهایش به زمین نرسد، ممکن است برای ثابت نگه داشتن بدن انرژی بیشتری مصرف کند.
همچنین میز خیلی بلند یا خیلی کوتاه میتواند وضعیت دست و شانه را نامناسب کند.
راهنمای کاردرمانی کودکان Bedfordshire و Luton NHS توصیه میکند پاهای کودک حمایت شوند، ارتفاع میز مناسب باشد و کودک برای مدت طولانی در یک وضعیت ثابت باقی نماند. (Bedfordshire Luton Children's Health)
برای بررسی این موضوع، مقاله:
وضعیت صحیح نشستن کودک هنگام نوشتن و نقاشی
را نیز ببینید.
گاهی مشکل از کودک نیست؛ حجم فعالیت برای او زیاد است.
فرض کنید کودک باید چند صفحه بنویسد.
اگر هنوز در مراحل اولیه یادگیری نوشتن باشد، انجام این حجم فعالیت میتواند بسیار خستهکننده باشد.
به جای اینکه یک تکلیف طولانی را یکجا انجام دهید، آن را به بخشهای کوچکتر تقسیم کنید.
مثلاً:
۱۰ دقیقه فعالیت → استراحت کوتاه → ۱۰ دقیقه فعالیت
این روش برای بسیاری از کودکان قابل تحملتر است.
کند نوشتن میتواند باعث شود تکلیف ساده برای کودک به فعالیتی طولانی و خستهکننده تبدیل شود.
اما کند نوشتن همیشه به معنای تنبلی نیست.
ممکن است کودک به دلیل:
کنترل ضعیف مداد
دشواری در شکلدهی حروف
هماهنگی ضعیف چشم و دست
توجه پایین
مشکل در یادآوری شکل حروف
ترس از اشتباه
آهسته بنویسد.
اگر کودک برای هر کلمه چند بار مکث میکند یا مرتب نوشته خود را پاک میکند، بهتر است علت این کندی بررسی شود.
تصور کنید معلم میگوید:
«این جمله را بنویس، نقطه بگذار، بین کلمات فاصله بده و بعد کلمه بعدی را بنویس.»
کودک باید چند دستور را به خاطر بسپارد و همزمان آنها را اجرا کند.
برای بعضی کودکان، این کار دشوار است.
در نتیجه ممکن است سریع خسته شوند یا وسط کار فراموش کنند چه کاری باید انجام دهند.
در چنین شرایطی، دستورهای طولانی را به بخشهای کوچکتر تقسیم کنید.
به جای:
«این جمله رو بنویس، بعد زیرش خط بکش، بعد صفحه بعد رو باز کن و تمرین دوم رو انجام بده.»
بگویید:
«اول این جمله رو بنویس.»
بعد از اتمام آن:
«حالا زیرش خط بکش.»
تلویزیون روشن است.
موبایل کنار کودک قرار دارد.
خواهر یا برادر در حال بازی هستند.
میز شلوغ است.
نور مناسب نیست.
در چنین محیطی حتی کودکی که توانایی خوبی دارد ممکن است زودتر خسته شود.
برای تکالیف نوشتاری بهتر است:
میز مرتب باشد.
نور کافی وجود داشته باشد.
وسایل غیرضروری از روی میز جمع شوند.
تلویزیون خاموش باشد.
کودک جای مشخصی برای انجام تکلیف داشته باشد.
اگر کودک بارها به دلیل بدخطی، کند نوشتن یا اشتباه کردن مورد سرزنش قرار گرفته باشد، ممکن است خودِ تکلیف برای او استرسزا شود.
در این حالت ممکن است قبل از شروع تکلیف بگوید:
«من نمیتونم.»
یا:
«خیلی سخته.»
و حتی قبل از شروع واقعی فعالیت احساس خستگی کند.
به همین دلیل بهتر است تمرکز والدین فقط روی اشتباهات نباشد.
گاهی یک جمله ساده مثل:
«بیا با هم قسمت اولش رو انجام بدیم.»
میتواند مشارکت کودک را بیشتر کند.
اگر کودک قرار است ۳۰ دقیقه بنویسد، لازم نیست تمام این مدت بدون وقفه پشت میز باشد.
فعالیت را به بخشهای کوتاهتر تقسیم کنید.
برای مثال:
۱۰ دقیقه نوشتن
۳ تا ۵ دقیقه استراحت و حرکت
۱۰ دقیقه نوشتن
استراحت کوتاه
ادامه تکلیف در صورت نیاز
البته مدت مناسب باید بر اساس سن، توانایی و شرایط کودک تنظیم شود.
راهنماهای NHS برای کودکانی که هنگام نوشتن خسته میشوند نیز بر ایجاد وقفه در فعالیتهای طولانی و پرهیز از نشستن طولانی در یک وضعیت تأکید دارند. (Bridgewater NHS)

استراحت به معنای رفتن سراغ موبایل نیست.
بهتر است کودک کمی حرکت کند.
مثلاً:
از جای خود بلند شود.
چند قدم راه برود.
دستها را باز و بسته کند.
شانهها را حرکت دهد.
چند حرکت کششی ساده انجام دهد.
یک لیوان آب بخورد.
راهنماهای کاردرمانی کودکان نیز برای فعالیتهای نوشتاری طولانی، وقفههای حرکتی و استراحت دست را پیشنهاد میکنند. (Somerset NHS Foundation Trust)
برای بعضی کودکان، چند دقیقه فعالیت حرکتی ساده قبل از نوشتن میتواند شروع فعالیت را راحتتر کند.
مثلاً:
چند دقیقه خمیر را فشار دهد و شکل دهد.
چند گیره را باز و بسته کند.
توپ را چند بار فشار دهد و رها کند.
دستها را باز کند، مشت کند و دوباره باز کند.
این فعالیتها جایگزین تمرین واقعی نوشتن نیستند. هدف این است که کودک قبل از شروع فعالیت، فرصت کوتاهی برای حرکت و آماده شدن داشته باشد.
از نظر شواهد، AOTA تأکید میکند که برای بهبود دستخط، تمرین واقعی و هدفمند نوشتن اهمیت دارد و نباید فقط به تمرینهای جدا از فعالیت نوشتاری تکیه کرد. (AOTA)
نه همیشه.
اگر کودک فقط به دلیل بیمیلی از تکلیف فرار میکند، ممکن است نیاز به ساختار و مدیریت مناسب داشته باشد.
اما اگر واقعاً درد، خستگی شدید یا دشواری عملکردی دارد، فشار بیشتر میتواند مشکل را تشدید کند.
اول بررسی کنید:
مشکل از کجاست؟
آیا دستش خسته است؟
آیا تکلیف بیش از حد طولانی است؟
آیا نمیتواند حروف را بهدرستی بنویسد؟
آیا تمرکز ندارد؟
آیا میز و صندلی مناسب نیست؟
وقتی علت مشخص شود، راهکار هم دقیقتر خواهد بود.
میتوانید این الگو را امتحان کنید:
وسایل را آماده کنید و میز را خلوت کنید.
یک بخش مشخص از تکلیف را انجام دهید.
کودک از میز بلند شود و کمی حرکت کند.
بخش بعدی را انجام دهید.
اگر تکلیف تمام شده، فعالیت را تمام کنید و اجازه دهید کودک سراغ فعالیت مورد علاقه خود برود.
هدف این است که کودک یاد بگیرد:
تکلیف یک فعالیت طولانی و خستهکننده بدون پایان نیست؛ بخشبندی شده و قابل مدیریت است.
قبل از اینکه نتیجه بگیرید کودک «بیحوصله» است، این موارد را بررسی کنید:
آیا صندلی برای کودک مناسب است؟
آیا پاهایش حمایت میشوند؟
آیا مداد را خیلی محکم میگیرد؟
آیا فشار زیادی روی کاغذ وارد میکند؟
آیا دستش درد میکند؟
آیا بعد از چند دقیقه دستخطش تغییر میکند؟
آیا تکلیف بیش از حد طولانی است؟
آیا محیط شلوغ و پرحواسپرتی است؟
آیا کودک دستورهای چندمرحلهای را متوجه میشود؟
آیا در فعالیتهای ظریف دیگر نیز مشکل دارد؟
آیا از نوشتن اجتناب میکند؟
اگر چند مورد از این مشکلات همزمان وجود دارند، بهتر است موضوع را جدیتر بررسی کنید.
قبل از قضاوت، علت خستگی را بررسی کنید.
تمرین بیشتر همیشه به معنای نتیجه بهتر نیست.
هدف این است که کودک مهارت پیدا کند، نه اینکه فقط تکلیف امروز تمام شود.
سرعت و مهارت نوشتن کودکان با یکدیگر متفاوت است.
خستگی هنگام نوشتن ممکن است با وضعیت بدن، توجه، هماهنگی چشم و دست یا دشواری خود فعالیت مرتبط باشد.
اگر خستگی کودک گاهبهگاه است و با تنظیم محیط و استراحت بهتر میشود، معمولاً میتوان ابتدا شرایط انجام تکلیف را اصلاح کرد.
اما بهتر است ارزیابی تخصصی را در نظر بگیرید اگر:
کودک تقریباً هر بار هنگام نوشتن خسته میشود.
از درد دست یا انگشتان شکایت دارد.
نمیتواند تکالیف متناسب با سن خود را تمام کند.
سرعت نوشتن بسیار پایین است.
گرفتن مداد برایش دشوار است.
دستخط با ادامه فعالیت بهشدت بدتر میشود.
در قیچی، دکمه، لگو یا سایر فعالیتهای ظریف نیز مشکل دارد.
بهطور مداوم از نوشتن فرار میکند.
مشکل نوشتن روی عملکرد تحصیلی یا اعتمادبهنفس او تأثیر گذاشته است.
کاردرمانگر میتواند وضعیت نشستن، مهارتهای حرکتی، نحوه استفاده از مداد و عملکرد کودک هنگام نوشتن را بررسی کند و بر اساس نیاز او راهکار ارائه دهد. منابع AOTA نیز نقش کاردرمانی را در حمایت از مشارکت کودکان در فعالیتهای مدرسه و مهارتهای نوشتاری تأیید میکنند. (AOTA)
اگر کودک شما هنگام انجام تکالیف نوشتاری زود خسته میشود و این مشکل با مواردی مانند ضعف مهارتهای دست، مشکل گرفتن مداد، هماهنگی چشم و دست یا دشواری در تمرکز همراه است، ارزیابی تخصصی میتواند به مشخص شدن علت کمک کند.
مرکز توانبخشی نسیم در محدوده یافتآباد، خدمات تخصصی کاردرمانی و گفتاردرمانی کودکان ارائه میدهد.
این مرکز برای خانوادههایی که به دنبال کاردرمانی یافتآباد، کاردرمانی شهرک ولیعصر، کاردرمانی فلاح، کاردرمانی نعمتآباد، کاردرمانی منطقه ۱۷، کاردرمانی منطقه ۱۸ و کاردرمانی جنوب غرب تهران هستند نیز در محدوده مناسبی قرار دارد.
خانوادههای ساکن امامزاده حسن، آذری، مهرآباد، شادآباد و شمشیری نیز میتوانند برای ارزیابی و دریافت برنامه متناسب با نیاز کودک به مرکز مراجعه کنند.
هدف ارزیابی این نیست که صرفاً مشخص شود کودک «چقدر میتواند بنویسد»؛ بلکه باید مشخص شود چه چیزی باعث میشود نوشتن و انجام تکالیف برای او دشوار شود.
خستگی کودک هنگام انجام تکالیف نوشتاری همیشه به معنای بیحوصلگی یا کمکاری نیست.
گاهی مشکل از گرفتن مداد، مهارتهای حرکتی ظریف، وضعیت نشستن، حجم تکلیف یا هماهنگی چشم و دست ناشی میشود و گاهی نیز توجه، سرعت نوشتن یا دشواری خود فعالیت نقش بیشتری دارد.
بهترین کار این است که ابتدا شرایط انجام تکلیف را بررسی کنیم:
میز و صندلی مناسب + مداد با کنترل راحت + تکلیف بخشبندیشده + وقفههای حرکتی + محیط آرام
اگر با وجود این تغییرات، کودک همچنان بهطور مداوم خسته میشود، درد دارد یا انجام تکالیف برایش بسیار دشوار است، ارزیابی کاردرمانی میتواند به پیدا کردن علت و انتخاب راهکار مناسب کمک کند.
ممکن است علت آن خستگی دست، گرفتن محکم مداد، وضعیت نامناسب نشستن، ضعف مهارتهای حرکتی ظریف، طولانی بودن تکلیف یا دشواری در تمرکز و اجرای فعالیت باشد.
برای پیدا کردن علت، بهتر است فقط رفتار کودک را نبینیم و نحوه نشستن، گرفتن مداد، سرعت نوشتن و کیفیت دستخط را نیز بررسی کنیم.
خیر، استراحت کوتاه و برنامهریزیشده میتواند به کودک کمک کند فعالیت طولانی را بهتر مدیریت کند.
برای تکالیف طولانی، بهجای یک جلسه بدون وقفه، فعالیت را به بخشهای کوتاه تقسیم کنید و بین آنها فرصت حرکت و استراحت بدهید. راهنماهای کاردرمانی کودکان نیز برای کودکانی که هنگام نوشتن خسته میشوند، وقفههای منظم را توصیه میکنند. (Bedfordshire Luton Children's Health)
اگر کودک بهطور مداوم هنگام نوشتن خسته میشود، درد دارد، بسیار کند مینویسد، نمیتواند تکالیف متناسب با سن خود را انجام دهد یا همزمان در مهارتهایی مانند گرفتن مداد، قیچی، کاردستی و هماهنگی چشم و دست نیز مشکل دارد، بهتر است ارزیابی تخصصی انجام شود.
در چنین شرایطی هدف کاردرمانی فقط «قوی کردن دست» نیست؛ بلکه بررسی مجموعه مهارتهایی است که کودک برای نوشتن و مشارکت موفق در فعالیتهای مدرسه به آنها نیاز دارد. (AOTA)